Eski Bir Anı
Odadan kahkahalar yükselirken, ayağa kalkıp karıncalanmış ayağımın üzerine hafif hafif basarak pencereye doğru seğirttim. Yükselen sesler dışarı taşıyordu. İçimde nedenini bilmediğim bir burukluk oluştu. Dışarıya baktım. Pencerenin sağ kenarından hafif başımı çıkartarak, biraz da öne kaykılarak eğildiğimde koca katedralin üst kısmını görebiliyordum. Yapının soğukluğu uzaktan göz ucuyla bakmaktan öteye çekmiyordu beni. Hızla sırtımı çevirdim; dengemi tam kuramadım ve elimdeki şarap kadehinden iki damla masaya döküldü. Upuzun, yemyeşil alan ve inceden başlayan yağmur ile koşuşturan insanlar. Toprak kokusunu içeri davet etmek için pencereyi açtım. Gidip Kiki ile Koku arasına oturdum.